رائد أبو القيعان يحيي الذكرى السنوية الثانية لهدم قرية أم الحيران...

ראאד אבו אלקיעאן מציין שנתיים להרס אום אלחיראן. עברית למטה

الذكرى الثانية… ذكرى لا تُنسى...
الذكرى الثانية لاقتلاعنا وتهجيرنا من أرضنا. 
الذكرى الثانية لمحاولة محو تاريخنا وطمس هويتنا. 
الذكرى الثانية لهدم قريتنا العربية لإقامة بلدة يهودية مكانها. 
الذكرى الثانية لهدم مسقط رأسي… 
بلدي، قريتي، أمي، وذاكرتي...
الذكرى الثانية لاعتقالي أنا ووالدي وعمي. 
الذكرى الثانية لوجع لم يغادر قلبي، ولظلم وقهر لا تستطيع الأيام محوهما.
الذكرى الثانية لعدم الاعتراف بي، حتى في بلدة حورة، وكأن اقتلاع الإنسان من أرضه لا يكفي، حتى يحرم من حقه في الانتماء والاعتراف.
مر عامين، لكن الوجع لم يمر، والصورة لم تغب، والذاكرة لم تنس.
قد تهدم البيوت، وقد تقتلع الأشجار، وقد تتغير معالم الأرض، لكن لا أحد يستطيع أن يهدم ذاكرة إنسان، أو يقتلع جذوره من قلبه.
نحن لا نتذكر لأننا عاجزون عن النسيان، بل لأن ما حدث يستحق أن يروى، وأن يبقى في الذاكرة.
ام الحيران، ستبقى قريتي في قلبي، وسيبقى تاريخها جزءاً مني، مهما حاولوا محوه.

היום השני… יום שנה שלא יישכח...
יום השנה השני לעקירתנו ולגירושנו מאדמתנו.
יום השנה השני לניסיון למחוק את ההיסטוריה שלנו ולטשטש את זהותנו.
יום השנה השני להריסת הכפר הערבי שלנו, כדי להקים במקומו ישוב יהודי.
יום השנה השני להריסת מקום הולדתי… כפרי, אמי וזיכרונותיי.
יום השנה השני למעצרי, יחד עם אבי ודודי.
יום השנה השני לכאב שלא עזב את לבי, ולעוול ולדיכוי שהימים אינם יכולים למחוק.
יום השנה השני לאי-ההכרה בי, אפילו ביישוב חורה, כאילו עקירת אדם מאדמתו אינה מספיקה, עד כדי שלילת זכותו להשתייכות ולהכרה.
חלפו שנתיים, אך הכאב לא חלף, התמונה לא נמחקה והזיכרון לא שכח.
אפשר להרוס בתים, אפשר לעקור עצים, אפשר לשנות את פני האדמה, אך איש אינו יכול להרוס את זיכרונותיו של אדם או לעקור את שורשיו מלבו.
אנחנו לא זוכרים משום שאיננו מסוגלים לשכוח, אלא משום שמה שקרה ראוי שיסופר ויישאר חקוק בזיכרון.
אום אלח'יראן, כפרי יישאר תמיד בלבי, וההיסטוריה שלו תישאר חלק ממני, כמה שינסו למחוק אותה.
ראאד אבו אלקיעאן 
יו"ר הוועד המקומי 
אום אלח'יראן